رمضان،  به پیچ نهایی اش،  نزدیک می شود، 

و لحظه های قدر از راه می رسند

شب های قدر، فرصت میوه چینی اند!

و ما… 

 برداشت می کنیم،  همه آنچه را که یکسال در زمین قلبمان، کاشته ايم!
❄️عمر یکساله ام را که برانداز میکنم،  هیــچ نقطة روشنی، برای دریافت کرامتت نمی بینم.

اما… 

مهربانی یکساله تو را، که مرور می کنم؛ دلم به لیلةالقــدرِ این رمضان نیز، قرص می شود.
?سالهاست که رسم میان من و تو، همین بوده است ؛

من… یکسال…را خراب کرده ام!

و تو….سال بعد را به نیکوترین تقدیر، نوشته ای!
چه رازی است میان تو و اسم “رحمانت"…

که از هر چه بگذری، مِهر پاشیدن بر بندگانت را، رها نمی کنی؟
❄️سیاه دل تر از همیشه…  

و شکسته تر از هر سال… 
#چشم_به_راه لیلةالقدرت نشسته ام…. 

امـــا یقین دارم؛ که سهم عظیمی از “عشـ❤️ـق” را برایم، کنار گذاشته ای.
❄️من، بی تو، تمام می شوم…؛ دلبرم.
تــو، تنها ثروت قابل شمارش منی…خدا

و من…

به انتظار سهم بیشتری از تو، گوشه سفره رمضانت را، رها نکرده ام.
⭐️رحمان، مگر جز مهر، می داند؟

لیلةالقدر مرا، به طوفانی از مِهَــــرت، تکان بده.

یا رحمانُ….یا رحمانُ… یا رحمان

“مُجیر” را باز می کنم

“سُبحانَکَ یا اللهُ،تَعالَیتَ یا رَحمنُ، اَجِرنا مِنَ النارِ یا مُجیر”

کم کم،

معصیت هایم از ذهنم عبور می کند

اشک،اشک…

دانه های مروارید اشک هایم را به نخ می کشم،

وقتی به صد و یکی رسید نخ را گره میزنم،

شروع می کنم:

استغفرالله ربی و اتوب علیه…

اما مگر معصیت های من با یک دور تسبیح پاک می شود؟

تو نگاهم کردی،

گناه کردم

گفتی توبه کن،

نکردم

گفته بودی

“شما را نیافریدم مگر برای عبادت”،

اما من……..

اما تو باز هم روزی ام را نبریدی …
خندیدم و شکر نگفتم …

سالم بودم و سجده نکردم …

اما بعد از هر قطره اشک شکایت کردم…

باز نگاهم کردی و خندیدی…

ناشکرتر از من نیافریدی، نه؟

“سُبحانَکَ یا سَیِّدی، یا مَولی، اَجِرنا مِنَ النارِ یا مُجیر”

ای مولای من

معصیت هایم بسیار است.

اما تو آن بخشنده ی مهربانی!
یا رَفیقَ مَن لا رَفیقَ لهُ

یا حَبیبَ مَن لا حبیبَ لَهُ
جز خودت چه کسی رفیقم خواهد شد؟

من که جز تو کسی را ندارم!

اگر تو هم نبخشی به چه کسی پناه ببرم؟

#التماس دعا

و ما، غرق در بوسه های مداوم توییم.
❄️نميدانم چقدر مهمان خوبی بوده ايم؟ 

اما، به لبخند های بی همتایت قسم؛ تو شاهکارترین میزبان عالمی!
❄️چنان ندیده، میخری؛ که گویی میان ما و تو،  هیــچ نقطه تاریکی، جلوه نکرده است.
❄️شرمنده چشمان توام؛ دلبرم

اذن مناجات که می دهی، با خودم می اندیشم، چرا باز هم، برویم آغوش گشوده است؟
?من بارها این سوال را با خودم تکرار کرده ام؛

مگر چقدر می توان، ندید گرفت… 

مگر چقدر می توان، بخشید… 

مگر چقدر می توان، ندیده خرید؟
❣نام “ستار “، تو، حِصنِ حَصینِ من است…خدا 

و عقل ناچیز من هنوز،  از ستاریتِ تو، انگشت به دهان مانده است!  
❄️ندید گرفتن هايت،  چنان مرا دلباخته ات کرده، که تصور جاماندن از آغوشت نیز،  نابودم می کند. 
❄️این رمضان،  برای سرکشیدن اسم های تو،  سحرخيز شده ام. 

مرا به خودت، شبیه می کنی، دلبر رعنا قد من؟
❄️قنوت امشبم، بال درآورده است؛ به نام نامی “ستار” تو….
❣مــرا، مثل خودت…به “ندیدن” عادت بده…؛

یا ستّارُ…. یا ستّارُ…. یا ستّار…..

از آزادی های نداشته تان چه خبر؟

آقای خواننده

مشکل کنسرت هایت حل شد الحمدلله؟

فوتبالیست جان

راحت قراردادت را ببند

دغدغه هایتان که حل شد

باز هم بروید میتینگ سیاسی

مانور دموکراسی بدهید با رنگ بنفش

آهای خواهر رقصنده

در کف خیابان اندرزگو

آهای برادر رقصنده

در خیابان جردن

شمایی که تا چند روز قبل

مست بودید از نشاط

یادتان هست چه خون هایی دادیم؟

یادتان هست چه خون دلهایی خوردیم؟

نه

یادتان نمی آید

پدرانتان بهتر یادشان هست

کوچه به کوچه یتیم میشدند اطفال

که اجنبی به ناموس ملت تعرض نکند

که امنیت باشد داخل این خراب شده

بی وجدانها

آن روزها را نبودید

اما آیا نشنیدید؟

ندیدید عکسهایش را؟

ندیدید سر هر کوچه اسمشان را؟

بچه هایشان را که دیدید

دستخوش

نمک سهمیه حواله ی زخمشان کردید

بی صفتها

آن روزها را ندیدید

این روزها را که دیدید

بیوه شدن زنان نو عروس

یتیم شدن بچه ها در شکم مادرشان

بی پسر شدن دم پیری را

لعنتی ها

ندیدید این همه مدافع حرم را؟

دیدید

اما طعنه زدید

که مدافع بشار اسدند

پولش را میگیرند

هزار تحلیل احمقانه کردید

از روی بی مروتی

شکستید دل اهل بیتشان را

حالا زرت

پست میگذارید که هموطن اتحاد؟

کدام اتحاد؟

دیروز چرا متحد نبودید؟

پاسدار و بسیجی خوب است

اما برای سپر بلا بودن؟

گوشتِ قربانی نمیخواهید؟

تعارف نکنید

تا دلتان بخواهد هست

از آن ریشوهایی که چشم دیدنشان را ندارید

راستی

از لباس شخصی ها که متنفر بودید

حالا شدند قهرمان شهرتان ؟

سینه سپر کردند برای داعشی ؟

دمشان گرم

بلاخره مرغ عزا هستند و

بره ی مجلس عروسی

بگذریم

اصل حالتان چطور است؟

خطر را حس کردید؟

قدر امنیت را فهمیدید؟

حالا فهمیدید برای رقصیدنتان کف خیابان

چند جوان پاک و معصوم

در غربت با صورت به زمین افتاده؟

تف به ذات کسی

که با لگد دشمن بیدار شود

تف به ذات کسی

که هنوز در خواب غفلت مانده

حرف از کدام اتحاد میزنید؟

اینهمه مگر داد اتحاد نزد رهبر؟

حواستان اما جای دیگر بود

ما اتحاد داشتیم

آن روزهایی که اتحاد مد نبود

آن روزهایی که صدای همه مردم

مرگ بر امریکا و اسراییل بود

شما بازی را خراب کردید

یادتان رفته نه غزه نه لبنان؟

حالا دم از اتحاد میزنید؟

حالا که ترسیده اید از نزدیکی دشمن؟

سلبریتی محترم

اتحاد موقعی مفهموم پیدا میکند

که آرمان شهرتان لاس وگاس نباشد

خوب است کمی شرف داشته باشیم

همیشه قدردان متولیان امنیت باشیم

چه غواص دست بسته

چه آتش نشان شجاع

چه پاسدار مدافع حرم

چه بسیجی از جان گذشته

چه مرزبان مظلوم انتظامی

لطفا همیشه با شرف باشید

اتحاد خودش شکل خواهد گرفت

حجاب، همان چادری بود که پشت درب خانه سوخت ولی ازسرفاطمه (س)نیفتاد. یازهرا.

مادر، دو بخش بیشتر ندارد
و ما هر چه می کشیم از بخش دوم است…
آجرک الله یا صاحب الزمان (عج)

امام صادق علیه السلام فرمود:
[ إنَّ فاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ صَلَّی الله عَلَیهِ و آله تَحْضُرُ زُوّارَ قَبْرِ ابْنِهَا الْحُسَیْنِ عَلیه السلام فَتَسْتَغْفِرُ لَهُمْ ذُنُوبَهُمْ. ]
فاطمه دختر محمد نزد زائران قبر فرزندش حسین علیه السلام حضور می یابد و برای گناهانشان طلب آمرزش می کند. یازهرامدد

پیامبـر اکـرم (ص) همـراه بـا مرد نابینایى به خانه فاطمه(س) آمد، بلافاصله فاطمه(س) خود را کاملاً پوشاند. رسول خدا(ص) فرمود: چرا خود را پوشاندى با ایـن که او تـو را نمى بیند؟ فاطمه (س) فرمـود: اى پیامبر خدا اگر او مرا نمـى بیند، مـن که او را مى بینـم و او بوى مرا حس مى کند پیامبر اکرم
فرمود: گواهى مى دهـم که تو پاره دل منى .